सांवरिया मेंह बरसा दे रै | Saawariya marwadi geet

सांवरिया मेंह बरसा दे रै

( Saawariya : Marwadi geet )

 

सांवरिया मेंह बरसा दे रै,सांवरिया मेंह बरसा दे रै।
पड़े तावड़ो तपै धरती, मन हरसा दे रै।
सांवरिया मेंह बरसा दे रै

 

यो जेठ रो महीनो ठाडो, आग उगळतो तावड़ो।
गर्मी से बेहाल होरया, होरयो मिनट बावळो।
आषाढ़ रा बादळ बरसा, सावण री झड़ी लगा दे रै।
धोळा दोपारां सूनी सड़कां, पाणिड़ो झळैका दे रै।
सांवरिया मेंह बरसा दे रै

 

खेती सूखी कुआं सूक्यां, सूख गयो गळो सारो रै।
तपती लाय लागरी ठाडी, बळै काळजो म्हारो रै।
पंछीड़ा छायां नै ढूंढ, बादळिया भिजवा दे रै।
बूंदा बरसै ठंडी ठंडी, मस्त बयार चला दे रे।
सांवरिया मेंह बरसा दे रै

 

झूळस रही दुनिया सारी, झेळ रही घणी बैमारी।
जीव बैठया प्यासा मररया, पाणी पाणी होरी भारी।
दोपारी में लूंवा चालै, आंधड़लो रुकवा दे रै।
अरजी म्हारी सुणो सांवरा, आय बहार बहादे रै।
सांवरिया मेंह बरसा दे रे

 ?

कवि : रमाकांत सोनी सुदर्शन

नवलगढ़ जिला झुंझुनू

( राजस्थान )

यह भी पढ़ें :-

मुंडो देख टीकों काडै | Marwadi geet


Posted

in

by

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *